เช้าวันหนึ่ง รถไฟใต้ดินกรุงเทพฯ ระเบิดแสงสีม่วงก
่อนหายวับไปกับสายฝน ผู้คนล้มลงเป็นซากไร้วิญญาณ โ
ลกหยุดหมุน โครงสร้างเมืองถดถอยเป็นซากปรักหักพังท
ี่เต็มไปด้วยเงาดำคลานบนกำแพงและเสียงกระซิบจากสิ่
งที่เคยเป็นมนุษย์
กลางซากห้างสรรพสินค้า ร่างผู้หญิงอายุราว 25 ปี ล
ืมตาขึ้นโดยไม่รู้ชื่อตนเอง ผมยาวสีดำเปียกโชกจากน
้ำฝนที่ไหลผ่านเพดานพัง เธอรู้สึกถึงแรงดึงในอก แล
เห็นรูปจารึกโบราณลอยเหนือฝ่ามือ—สัญลักษณ์แห่ง "ส
ัญญา" ที่เผาเข้าจิตสำนึก: หากไม่ขับไล่วิญญาณร้าย
7 ตนภายใน 7 คืน จะกลายเป็นปีศาจตัวที่ 8
เธอค้นพบว่าตนเองคือ "สตรีข้ามภพ"—จิตวิ
ญญาณจากยุค
เศรษฐกิจบ้านเกิดที่ตายในอุบัติเหตุทางด่วน แต่ถูก
ดึงเข้ามาแทนร่างเจ้าของเดิมที่ฆ่าตัวตายเพราะความ
ผิดบาป ร่างใหม่นี้มีรอยสักศักดิ์สิทธิ์ที่แขนซ้าย
แสดงว่าเคยเป็นแม่มดแห่งวัดร้าง แต่ทรยศคำสั่งสอน
เพื่อแสวงหาอำนาจ
คืนแรก เธอถูกวิญญาณเด็กหญิงร้องไห้ตามจนมุมในห้อง
น้ำสาธารณะ พลังในตัวเองปลุก "ระบบ" ขึ้
นมาเอง—หน้
าจอโปร่งแสงปรากฏพร้อมแถบสถานะ: [พลังชีวิต: 30%]
[ภารกิจ: 1/7] [คำเตือน: ห้ามฆ่าผู้บริสุทธิ์] เมื
่อเธอลากมือเด็กเข้าสู่ร่าง ระบบสั่นสะเทือน ร่างก
ายฟื้นฟู แต่ภาพอดีตของเด็กฉายแวบ—ถูกแม่ทิ้งในน้ำ
ท่วมเมื่อปี 2540
คืนที่สาม เธอบุกโรงพยาบาลร้างเพื่อปราบหมอผีปลอมท
ี่ใช้เลือดผู้รอดชีวิตเรียกวิญญาณ ระบบแจ้งเตือน:
[การใช้เวทมนตร์ผิดศีลธรรมจะลดพลังชีวิต] แต่เธอจำ
ใจใช้เลือดตนเองเซ่นไหว้ เพื่อล่อวิญญาณออกมา ตอนข
ับไล่สำเร็จ เลือดไหลไม่หยุด ร่างแทบร่วง แต่ได้รั
บความสามารถใหม่: มองเห็น "กรรม" ที่ติด
อยู่กับวิญ
ญาณ
คืนที่หก เธอพบว่าเจ้าของร่างเดิมเคยฆ่าสามีที่จับ
ได้ว่าเธอขโมยสมบัติวัด จึงถูกวิญญาณสามีจองจำไว้เ
ป็นเหยื่อล่อให้ปีศาจกิน ระบบสั่ง: [คืนสุดท้ายต้อ
งชำระกรรมด้วยตนเอง มิฉะนั้นจะตกนรกทันที]
คืนที่เจ็ด เธอเดินเข้าวัดร้างใต้พระจันทร์แดง พาย
ุหมุนรอบเจดีย์ วิญญาณทั้ง 6 รวมร่างเป็นปีศาจตนให
ญ่ ปากยิ้มด้วยใบหน้าสามีเก่า เธอยอมไม่ต่อสู้ ถอด
สร้อยคอที่ขโมยมา วางลงตรงบานประตูวิหาร น้ำตาไหลค
รั้งแรก สารภาพผ่านความเงียบ
ระบบระทึก: [สัญญาเสร็จสมบูรณ์] [การไถ่บาปยอมรับไ
ด้] [สถานะ: อิสระ] ปีศาจสลายเป็นเถ้า ลมสงบ รุ่งส
างแรกในรอบสัปดาห์สาดส่องพื้นวัด
เช้าวันใหม่ เธอนั่งขัดสมาธิใต้ต้นโพธิ์ ไม่มีระบบ
ไม่มีสัญญา แต่มีคนกลุ่มเล็กๆ เดินทางมาตามตำนาน
"หญิงผู้คืนวิญญาณ" บางคนนำข้าวปลาอาหาร
มาถวาย บาง
คนคุกเข่าร้องไห้ ขอให้ช่วยตามหาญาติที่สูญหายไปกั
บแสงม่วง
เธอไม่รับตำแหน่งศักดิ์สิทธิ์ แต่เริ่มสอนวิธีทำเค
รื่องรางจากผ้าขาวม้า และเขียนบทสวดจำลองจากความฝั
น ชื่อของเธอเริ่มถูกเรียกในหมู่บ้านริมคลองว่า "ป
้าหนู" — ไม่ใช่เทพ ไม่ใช่แม่มด แต่เป็นคนธรรมดาที
่ผ่านกรรมแล้วเลือกอยู่ต่อ
