เมืองกรุงเทพฯ พังทลายหลังสงครามครั้งสุดท้ายของทห
ารระดับชาติพันธุ์ เหลือเพียงซากตึกระฟ้าและหมอกพิ
ษคลุมตลอดปี ระบบเวทมนตร์ "เกิดใหม่" ปร
ากฏขึ้นเอง
ตามธรรมชาติ ผู้รอดชีวิตบางคนได้รับโอกาสเกิดใหม่ใ
นร่างใหม่ภายในซากเมือง แต่ต้องจ่ายด้วยความทรงจำบ
างส่วน
หญิงคนหนึ่งฟื้นในร่างเด็กสาวอายุสิบห้าปี ไม่มีนา
ม ไม่รู้อดีต แต่มีความสามารถพิเศษจาก "ระบบ&
quot; ที่ป
รากฏในจิตใจ สั่งให้เธอขับไล่วิญญาณร้ายที่อาศัยอย
ู่ในโครงสร้างโบราณ เพื่อรับแต้มชีวิตใหม่ ทุกวิญญ
าณที่ถูกขับไล่จะทำให้เธอกลับคืนความทรงจำ แต่ทุกค
รั้งที่ใช้พลัง จะต้องแลกกับความรู้สึกโศกเศร้าลึก
ๆ ที่ค่อยๆ กัดกินจิตใจ
เธอพบเพื่อนสนิทคนแรกในซากห้างเก่า เพื่อนช่วยสอนก
ารอยู่รอด แบ่งปันอาหารกระป๋อง และบอกเล่าเรื่องรา
วของ "กองทัพวิญญาณ" ที่เคยพยายามควบคุม
ระบบเวทมนต
ร์ จนนำไปสู่หายนะ ทั้งสองร่วมมือกันเคลียร์พื้นที
่อันตราย ปลดปล่อยวิญญาณก่อกวนตามวัดร้าง โรงเรียน
ร้าง สถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าที่หยุดนิ่งมาสิบปี
เมื่อเธอฟื้นความทรงจำได้มากขึ้น เธอเห็นภาพตนเองใ
นชุดทหารยศสูง กำลังออกคำสั่งให้ทดลองระบบเวทมนตร์
บนประชาชน ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามา ขณะที่เพื่อนส
นิทเริ่มแสดงอาการแปลกๆ คอยผลักดันให้เธอใช้พลังมา
กขึ้น แม้ร่างกายจะทรุดโทรม
ที่ซากโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ พวกเขาเผชิญวิญญาณแม่ที
่ถูกผนึกเพราะพยายามปกป้องลูกจากทหารในชุดดำ หญิงส
าว hesitates — วิญญาณนี้ไม่ร้าย แต่ระบบเรียกมันว
่า "เป้าหมาย" เพื่อนสนิทผลักเธอไปข้างห
น้า พร้อมก
ระซิบว่า "แค่ทำตามระบบ"
เธอใช้พลัง วิญญาณแม่ถูกขับไล่ด้วยเสียงร้องไห้ก้อ
งกึก ทันใดนั้น ภาพความจริงก็ฉายชัด เพื่อนสนิทคือ
ลูกของแม่วิญญาณนั้น ที่ถูกเปลี่ยนความทรงจำโดยระบ
บ ถูกส่งมาเพื่อชักจูงให้เธอทำผิดอีกครั้งเหมือนอด
ีตชาติ ทุกการขับไล่คือการสังเวยวิญญาณบริสุทธิ์ให
้ระบบเติบโต
หญิงสาวล้มลง น้ำตาไหลไม่หยุด ความโศกเศร้ากลายเป็
นพลังล้น ระบบสั่นสะเทือน ข้อความปรากฏ: "ผู้ใช้ปฏ
ิเสธรางวัล ระบบล่มสลายระดับท้องถิ่น" ซากเมืองรอบ
ตัวค่อยๆ สงบ หมอกพิษจางลง วิญญาณเริ่มละลายไปด้วย
แสงทอง
เช้าวันต่อมา เธอนั่งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่แห้
งไปครึ่งหนึ่ง มือถือดอกไม้ป่าหนึ่งดอก ไม่มีระบบใ
นหัวอีกต่อไป ไม่มีความทรงจำแน่ชัด แต่มีใจที่รู้จ
ักเสียใจจริงๆ เป็นครั้งแรก ลมพัดผ่าน ใบไม้ร่วงจา
กต้นขนุนเก่า ตกบนดินที่เริ่มแตกหน่ออ่อน
