เมืองกรุงเทพฯ เหลือเพียงซากอาคารครึ่งพังหลังเหตุ
การณ์ "การแตกแยก" เมื่อพลังจิตปรากฏพร้
อมกันทั่วป
ระเทศ โลกเปลี่ยนเป็นสนามแข่งของผู้ที่สามารถควบคุ
มแรงคิดให้กลายเป็นพลังทำลายหรือสร้างสิ่งของได้ ร
ะบบการอยู่รอดใหม่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ — ทุกคนได้
รับ "บัตรจิต" ที่แสดงระดับพลังและจำกัด
การแลกเปลี
่ยนทรัพยากรผ่านเครือข่ายจิตสัมผัส
เด็กหญิงหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งฟื้นขึ้นมาใต้ซากห้างส
รรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ไม่มีญาติเหลือ มีเพียงภา
พจำของแม่ที่ถูกแรงระเบิดจากพลังจิตของคนแปลกหน้าฉ
ีกขาดต่อหน้าต่อตา ความโศกเศร้าฝังแน่นจนกลายเป็นแ
กนกลางของพลังจิตเธอเอง พัฒนาเร็วกว่าปกติ เพราะระ
บบตอบสนองต่ออารมณ์เข้มข้น เช่น แค้น หวาดกลัว โกร
ธ
เธอใช้พลังจิตสร้างกระจกเงาเทียมจากเศษแก้ว เพื่อส
ะท้อนแสงแดดให้สัญญาณไปยังฐานพักพิงทางเหนือ เมื่อ
เดินทางถึง เธอกลายเป็นที่สนใจทันที เพราะสามารถ "
เจรจา" กับระบบโดยตรง — ไม่ใช่คำพูด แต่การส่งภาพค
วามต้องการพร้อมรหัสจิต แลกเปลี่ยนอาหาร น้ำสะอาด
และที่พักกับกลุ่มผู้รอดชีวิตที่ควบคุมคลังสินค้า
ภายในสามเดือน เธอถูกบังคับให้แต่งงานแทนกับหญิงชร
าที่ตายไปในดินแดนแห้งแล้ง เพื่อรับสถานะ "ผู้ดูแล
บ้าน" ตามกฎของระบบใหม่ ผู้ใดไม่มีครอบครัวจะถูกตั
ดสิทธิ์การเข้าถึงทรัพยากรสำคัญ เธอจึงต้องสวมบทแม
่เลี้ยงของเด็กกำพร้าสามคน ที่แท้เป็นสายลับจากกลุ
่มกบฏ
เธอนำพลังจิตควบคุมความทรงจำของเด็ก ๆ ปล่อยให้เห็
นภาพแม่ตนเองที่ยังมีชีวิตอยู่ในภาคใต้ ทั้งที่รู้
ว่าเป็นภาพลวง ความเศร้าโศกที่เธอเลี้ยงดูกลายเป็น
อาวุธ เมื่อเธอใช้มันโจมตีจิตใจผู้นำกลุ่มกบฏในระห
ว่างการเจรจาแบ่งเขตอำนาจ ภาพความตายของแม่ถูกฉายซ
้ำในจิตเขาจนเกิดภาวะจิตล่มสลาย
ระบบตอบสนองโดยอัตโนมัติ — เมื่อผู้นำล้ม อำนาจถูก
โอนให้เธอโดยตรง เธอไม่เลือกปกครอง แต่ลบตัวตนของต
นเองออกจากฐานข้อมูลจิตทั้งหมด ทิ้งไว้เพียงเงาสะท
้อนในกระจกที่เตือนผู้รอดชีวิตว่า ความเศร้าอาจให้
อภัยไม่ได้ แต่สามารถใช้แลกเปลี่ยนเป็นอิสระได้
พลังจิตหยุดทำงานในพื้นที่รอบบ้านหลังเล็กที่เธอจา
กไป เพราะระบบรักษาสมดุล — หากผู้มีพลังสูงสุดถอนต
ัว สนามพลังจะล่มในรัศมี 10 กิโลเมตร ผู้รอดชีวิตต
้องกลับไปอยู่แบบดั้งเดิม ไม่มีระบบ ไม่มีการเจรจา
ผ่านจิต อิสรภาพเริ่มต้นจากความว่างเปล่า
