กรุงเทพฯ ปี พ.ศ. 2475 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอ
งไม่นาน ระบบกฎหมายใหม่ยกเลิกบรรดาศักดิ์และการเป็
นทาสโดยชอบธรรม ชายคนหนึ่งฟื้นคืนชีพในร่างของขุนน
างเก่าชื่อหลวงวิจารณ์ไพร่ อดีตเจ้านายทาสที่เคยมี
อำนาจสั่งชีวิตผู้อื่นได้ตามใจ แต่ตอนนี้ถูกลดสถาน
ะเหลือเพียงสามัญชนภายใต้กฎหมายฉบับใหม่
เขายังจำชีวิตก่อนได้ — เป็นแพทย์แผนใหม่ในปี พ.ศ.
2560 ตายเพราะทำงานหนักเกินไปขณะพยายามค้นหายารัก
ษาโรคพร่องภูมิคุ้มกันหายาก ความทรงจำนั้นกลายเป็น
“ระบบ” ภายในหัว ที่เรียบเรียงข้อมูลยาและอาการอั
ตโนมัติเมื่อเห็นผู้ป่วย มันไม่ใช่เวทมนตร์ แต่เป็
นผลจากสมองที่ปรับโครงสร้างหลังการกลับมาเกิดใหม่
หมู่บ้านรอบค่ายทหารเริ่มระบาดด้วยไข้รากสาดใหญ่แบ
บประหลาด ผู้คนตายเร็ว รัฐบาลทหารส่งตำรวจหนุ่มชื่
อสารวัตร โรม ซึ่งเคยเป็นลูกทาสของหลวงวิจารณ์ไพร่
ในอดีต มาควบคุมการเคลื่อนไหวของขุนนางเก่า โดยสงส
ัยว่าอาจก่อการจลาจลซ่อนเร้นเบื้องหลังโรคระบาด
หลวงวิจารณ์ไพร่ออกสำรวจหมู่บ้านเอง พบว่าโรคแพร่จ
ากน้ำบาดาลที่ปนเปื้อนสารเคมีจากเตาเผาเครื่องปั้น
ดินเผาเก่าแก่ของตระกูลเขาเอง ซึ่งเคยปล่อยของเสีย
ลงดินมานานหลายสิบปี กฎหมายใหม่ไม่มีบทลงโทษย้อนหล
ัง แต่ระบบในหัวเขาแจ้งว่าสามารถสร้างยาต้านได้หาก
มีมะขามป้อม อบเชย และแร่เหล็กบริสุทธิ์
เขาแจกยาให้ชาวบ้านฟรี พร้อมสอนวิธีกรองน้ำด้วยผ้า
ทรายและถ่าน ทำให้อัตราการตายลดฮวบ สารวัตร โรม เร
ิ่มคลายความระแวง แต่ยังคงตั้งเงื่อนว่าหากพบว่าเข
าใช้ชื่อเสียงครอบครัวเพื่อกลับมาครอบงำชุมชน จะถู
กดำเนินคดีทันทีตามมาตรา 13 แห่งประมวลกฎหมายอาญาใ
หม่ ซึ่งห้ามใช้อิทธิพลเก่าครอบงำประชาชน — กฏหมาย
ที่กัดไม่ปล่อยเมื่อมีการละเมิด
เมื่อชาวบ้านรวมตัวกันถวายผ้าป่าสามัคคีให้เขา แทน
ที่จะเป็นพิธีกราบไหว้เจ้านายเหมือนก่อน กลับหัวเร
าะกันสนุกสนานขณะแข่งขันตำยาตามสูตรของเขา งานบุญก
ลายเป็นเทศกาลบ้านๆ ที่มีการเล่นพื้นบ้าน การรำวงย
้อนยุค และการประกวด “หมอชุมชน” ที่เขาแพ้ให้เด็กส
าววัยสิบห้าเพราะชงยาขมเกินไป
สารวัตร โรม ยืนมองอยู่ไกลๆ แล้วถอนหายใจ ไม่ได้เข
ียนรายงานลงโทษ แต่ส่งกระดาษแผ่นหนึ่งผ่านลูกน้องม
าให้ — เป็นใบขอความร่วมมือให้ช่วยตรวจสุขภาพทหารป
ระจำค่าย
หลวงวิจารณ์ไพร่พับกระดาษเก็บไว้ในเสื้อ นั่งลงข้า
งกองไฟ รับถ้วยโจ๊กจากหญิงชราที่เคยเป็นทาสในบ้านเ
ขา แล้วหัวเราะออกมาเองเมื่อเธอแซวว่า “เกิดใหม่ทั
้งที อย่าเกิดเป็นคนหยิ่งอีกเลยนะ”
