กรุงเทพฯ ปี 1953 หลังรัฐประหาร เด็กหญิงคนหนึ่งถู

กทิ้งไว้ที่ประตูโรงเรียนรัฐบาลเก่าแก่ที่ไม่มีชื่

อปรากฏในแผนที่ ตึกอิฐแดงทรุดโทรมแต่ซ่อนพลังงานลึ

กลับที่ทำให้เวลางุดเงิดเมื่อพระอาทิตย์ตก นักเรีย

นที่ลงทะเบียนต้องเซ็นชื่อบนหนังสัตว์ด้วยเลือดตนเ

อง ระบบจึงเริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ เชื่อมจิตสำนึกก

ับ “เจ้ากรรม” ในตัว — สิ่งที่เรียกกันว่า ราชาปีศ

าจ

ทุกคนในโรงเรียนมีภารกิจคือสืบทอด “พันธสัญญา” จาก

บรรพบุรุษที่ตายไปแล้ว แต่พันธสัญญานี้ไม่ใช่แค่สม

บัติ แต่เป็นอำนาจควบคุมช่องว่างระหว่างโลกมนุษย์ก

ับดินแดนแห่งกรรม ผู้ที่ได้รับมรดกจะสามารถหมุนเข็

มเวลาได้หนึ่งชั่วโมงต่อวัน แต่ต้องแลกด้วยอายุขัย

ของคนใกล้ชิด กฎข้อนี้ถูกฝังในข้อตกลงแรกที่เซ็นด้

วยเลือด และเริ่มกัดเมื่อนักเรียนคนหนึ่งพยายามย้อ

นเวลากู้ชีวิตแม่ แต่พี่ชายกลายเป็นผู้เสียชีวิตแท

น

หญิงคนนั้น ไม่มีนามสกุล ไม่มีพ่อแม่ กลับถูกเลือก

โดยระบบให้เป็นผู้สืบทอดพันธสัญญาของราชวงศ์ลับที่

ถูกโค่นล้มในปี 2475 ราชาปีศาจในตัวเธอคือวิญญาณขอ

งผู้นำปฏิวัติที่ทรยศเพื่อนร่วมอุดมการณ์และถูกสาป

ให้กลายเป็นผู้พิทักษ์วงจรกรรม ระบบนี้ไม่ยอมให้ใค

รชนะง่าย ๆ ต้องมี “การแลก” เสมอ ความยุติธรรมต้อง

แลกด้วยความทุกข์

การแข่งขันแย่งมรดกเริ่มขึ้นเมื่อครูใหญ่ประกาศว่า

พันธสัญญาจะถูกมอบให้ผู้เดียวหลังจากพิธี “ถอดหน้า

กาก” ซึ่งทุกคนต้องเผชิญกับความผิดบาปที่ซ่อนไว้ใน

อดีต หลายคนโกหก บางคนฆ่าเพื่อปกปิด หญิงคนนั้นเห็

นภาพในกระจก: ตัวเองยืนอยู่กลางกองเพลิง กำลังจุดไ

ฟเผาพระราชวังเก่า — ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอ แต่

เป็นของราชาปีศาจ

เธอเลือกไม่รับมรดก ฉีกหนังสัตว์ทิ้งกลางพิธี ระบบ

ร้องครวญ ประตูมิติเปิดออก ราชาปีศาจหลุดพ้นจากการ

จองจำ แต่ไม่ทำร้ายใคร กลับก้มกราบเธอ แล้วละลายเป

็นแสงทองไหลเข้าสู่พื้นดิน โรงเรียนสั่นสะเทือน ตึ

กอิฐแดงพังลงมาทีละชั้น ระบบพันธสัญญายุติการทำงาน

เมื่อฝุ่นจาง สถานที่นั้นกลายเป็นสวนสาธารณะธรรมดา

ไม่มีใครจำได้ว่าเคยมีโรงเรียนอยู่ตรงนั้น ยกเว้น

หญิงคนนั้นที่ยังรู้สึกถึงความเย็นของตราประทับบนแ

ขน ซึ่งจางหายไปในตอนรุ่งเช้า เธอเดินออกไปโดยไม่ห

ันกลับ โลกยังคงหมุน แต่ไม่มีอีกแล้วการซื้อขายกรร

มด้วยเวลา