กรุงเทพฯ ยุค 1985 เด็กสาวจากครอบครัวตลาดสดเสียชี

วิตใต้ล้อรถบรรทุกขณะวิ่งตามหาแฟนหนุ่มที่หายไปหลั

งเลิกงานที่โรงงาน วิญญาณไม่อาจออกนิมิต ถูกดูดเข้

าสู่ "ระบบกรรมพยาธิ์" ที่เปลี่ยนบาปและ

บุญให้กลาย

เป็นพลังงานควบคุมได้

ตื่นขึ้นในร่างลูกสาวคนเดียวของท่านประธานบริษัทเค

รือข่ายไฟฟ้ารายใหญ่ ยุค 1947 หลังรัฐประหาร สังคม

แตกเป็นสองโลก — ทางการประกาศเลิกทาส แต่ชนชั้นนำใ

ช้ปีศาจเงาผูกวิญญาณกรรมกรไว้เป็นแรงงานลับ การกลั

บชาติมาเกิดไม่ใช่โชค แต่เป็นผลของการปรับสมดุลกรร

มในระบบ

เธอพบภาพจำฝังลึก: ชายคนรักถูกฆ่าโดยเงาที่สวมชุดท

หารยศสูง ระบุชื่อไม่ได้ แต่ระบบขึ้นคำเตือนทุกครั

้งที่เธอเข้าใกล้กองบัญชาการทหารเก่า เธอลอบเข้าห้

องเก็บเอกสาร พบแฟ้มโครงการ "แสงเทียม"

ที่ทดลองปล

ุกปีศาจผ่านกระแสไฟฟ้าเพื่อควบคุมมวลชน

ท่านประธานปฏิเสธไม่รับเธอเป็นลูก แต่ยอมให้อยู่ภา

ยใต้เงื่อนไข: ต้องแต่งงานแทนพี่สาวที่หนีไป เพื่อ

รักษากฎหมายมรดกที่เปลี่ยนไปหลังรัฐประหาร การแต่ง

งานไม่ใช่พิธีสามีกลับเป็นเหยื่อปีศาจตัวเดียวกัน

— ร่างของเขาถูกใช้เป็นตัวเชื่อมระบบกรรมพยาธิ์เข้

ากับโครงข่ายไฟฟ้าแห่งชาติ

เธอขโมยแผนผังสถานีไฟฟ้ากลางคืน วางแผนเผาสายส่งหล

ักเพื่อตัดการเชื่อมต่อ แต่ก่อนจุดไฟ ระบบแจ้งเตือ

น: ทุกการกระทำจะถูกโอนกรรมไปยังผู้บริสุทธิ์ 100

คนในชุมชนเกิดของเธอ หากทำลายระบบ ชุมชนจะถูกสาป ถ

้าไม่ทำ ปีศาจจะฟื้นใน 7 วัน

เธอลวงให้ท่านประธานมาที่สถานีหลักด้วยเอกสารปลอม

อ้างว่าพบมรดกจริงของแม่ ระหว่างเขาเปิดซอง เธอปลด

สลักวาล์วน้ำมัน ไฟลุกไหม้ตู้ควบคุม ปีศาจส่งเสียง

หวีดผ่านระบบสายไฟทั่วเมือง แสงไฟดับพรึบพรับเหมือ

นลมหายใจขาด โครงข่ายหยุดทำงาน 3 นาที

เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวลือแพร่ในตลาดว่า ผีทหารตายใน

สงครามถูกขับไล่จากตึกกองทัพ ท่านประธานหายตัวไปโด

ยไม่มีการประกาศ มีเพียงสำเนาพินัยกรรมส่งมาที่บ้า

น ระบุชื่อเธอเป็นผู้รับมรดกทั้งหมด และหนึ่งบรรทั

ดเขียนด้วยลายมือ: “เธอไม่ใช่ลูกฉัน แต่เธอคือคนเด

ียวที่ฆ่ามันได้”

ระบบกรรมพยาธิ์ยังคงอยู่ แต่ถูกตัดการเชื่อมจากโคร

งข่ายหลัก วิญญาณที่เคยติดอยู่เริ่มละลายเป็นหมอกต

อนรุ่งสาง เธอเผาศพจำลองของชายคนรักที่ลานวัดร้าง

ไม่มีภาพถ่าย ไม่มีชื่อ แค่ผ้าขาวผืนเดียวที่เธอห่

มให้เขาวันสุดท้าย ก่อนที่เขาจะถูกพาไป

เธอขายหุ้นทั้งหมดในบริษัทไฟฟ้า ใช้เงินสร้างโรงเร

ียนกลางชุมชนเกิด ป้ายหน้าอาคารเขียนว่า “ไม่มีกรร

มใดลบได้ แต่ทุกคนมีสิทธิ์เริ่มใหม่” คืนแรกที่ไฟฟ

้าเปิดให้ชุมชนใช้ฟรี หลอดไฟดวงแรกกะพริบสามที แล้

วสว่างคงที่ — เหมือนใครกำลังตอบรับ