เช้าวันหนึ่ง ชายคนหนึ่งตื่นขึ้นในร่างของหนุ่มไร้
ชื่ออายุยี่สิบต้นๆ ที่นอนอยู่ในห้องพักเก่าๆ แห่ง
หนึ่งย่านนอกเมือง การกลับมาเกิดใหม่ครั้งนี้ไม่มี
แสงสีหรือเสียงประกาศ มีเพียงข้อความลอยอยู่กลางอา
กาศ: "ระบบพยากรณ์โชคชะตาได้ผูกเข้ากับคุณแล้ว"
โลกปี 2089 ไม่ใช่โลกเดียวกับที่เขาจากมา ระบบพยาก
รณ์โชคชะตา (Fate Forecast System) กลายเป็นโครงสร
้างพื้นฐานของเศรษฐกิจ ทุกการตัดสินใจ—ตั้งแต่ลงทุ
น ซื้อบ้าน จนถึงแต่งงาน—ต้องอิงผลทำนายที่ซื้อขาย
ผ่านตลาดดิจิทัล คำทำนายระดับ A+ ราคาเท่ากับบ้านห
ลังใหญ่ คำทำนาย B ขายได้แค่พอค่ากิน
ชายผู้เคยเป็นท่านประธานบริษัทมหาอำนาจในชีวิตก่อน
ตอนนี้ไร้เงิน ไร้เครือข่าย ร่างใหม่นี้ไม่แม้แต่
จะมีคะแนนเครดิตขั้นต่ำในการซื้อคำทำนายระดับ D คว
ามตายในชีวิตก่อนเกิดจากแผนล้มล้างโดยทายาทในครอบค
รัว แต่ตอนนี้ เขาจำได้ทุกเหตุการณ์ และรู้ว่าใครจ
ะขึ้นมาเป็นผู้นำในอีก 15 ปีข้างหน้า
เขายอมทำงานเป็นลูกจ้างบริษัทส่งของเล็กๆ เพื่อสะส
มข้อมูลและพลังงานดิจิทัลจากงานรายวัน ระบบอนุญาตใ
ห้ผู้ใช้ "ขโมย" ข้อมูลโชคชะตาของผู้อื่
นได้หากอยู
่ใกล้ในช่วงเวลาที่ทำนายออกมา แต่ต้องแลกด้วยอายุข
ัย—ทุกครั้งที่ดูดข้อมูล ร่างกายจะแก่เร็วขึ้น 7 ว
ันต่อ 1 วินาทีที่ดู
ภายใน 6 เดือน เขาเก็บข้อมูลการทำนายกว่า 300 ชิ้น
จากคนรอบข้าง แล้วใช้มันคาดการณ์คลื่นเศรษฐกิจล่วง
หน้า 3 ปี เปิดบริษัทเทคโนโลยีลับๆ โดยอิงข้อมูลจา
กอนาคต บริษัทเติบโตอย่างรวดเร็ว กลายเป็นหนึ่งในผ
ู้ถือหุ้นใหญ่ของตลาดทำนายโชคชะตา
เขากลายเป็นท่านประธานอีกครั้ง แต่คราวนี้คือผู้คว
บคุมระบบ ไม่ใช่ผู้ถูกระบบควบคุม บริษัทของเขาปล่อ
ยคำทำนายปลอมระดับ A+ ลงไปในตลาดเพื่อล้มคู่แข่งรา
ยใหญ่ แล้วเข้าซื้อหุ้นในราคาถูก ทุกขั้นตอนดำเนิน
ด้วยตรรกะเย็นชา ไม่มีอารมณ์โกรธแค้น ไม่มีการพูดอ
ะไรกับอดีตศัตรู—เพียงปล่อยให้พวกมันล้มเหลวตาม "โ
ชคชะตา" ที่เขาปั้นแต่งขึ้น
แต่แล้ว ระบบแจ้งเตือนขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ: "ผู้
ใช้ฝ่าฝืนกฎธรรมชาติของโชคชะตาเกินขีดจำกัด กำลังก
ระตุ้นการรีเซ็ตสมดุล"
ในคืนเดียวกัน ฟ้าผ่าทั่วทั้งเมือง ระบบพยากรณ์หยุ
ดทำงานพร้อมกันทั่วประเทศ ทุกบริษัทที่พึ่งพาการทำ
นายล้มละลายในไม่กี่ชั่วโมง รวมถึงบริษัทของเขาเอง
ด้วย เงินทั้งหมดกลายเป็นศูนย์ ฐานข้อมูลถูกลบสิ้น
ร่างของเขาเริ่มแก่ลงอย่างรวดเร็ว เพราะผลจากการข
โมยข้อมูลโชคชะตาสะสมไว้มากเกินไป
เขายืนอยู่หน้าตึกสำนักงานที่เคยเป็นหอคอยแห่งอำนา
จ ตอนนี้เหลือเพียงอาคารร้างที่ไม่มีไฟฟ้า ฝนตกโปร
ยปราย ไม่มีใครจำเขาได้แล้ว ไม่มีใครเหลือ ไม่มีแม
้แต่ชื่อเดิม
เช้าวันรุ่งขึ้น ตลาดเปิดใหม่ แต่คราวนี้ไม่มีระบบ
พยากรณ์ ทุกคนต้องตัดสินใจด้วยตนเองอีกครั้ง บางคน
เริ่มร้องไห้ บางคนหัวเราะ มีเพียงชายคนหนึ่งนั่งอ
ยู่ใต้สะพานลอย เขียนแผนธุรกิจใหม่ด้วยมือบนแผ่นกร
ะดาษเก่า ร่างที่แก่เร็วจนดูเหมือนคนวัยห้าสิบ แต่
ดวงตาไม่ยอมยอมแพ้
โชคชะตาอาจถูกทำนายได้ แต่ไม่มีใครทำนายความสูญเสี
ยที่แท้จริงได้—และนั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เขารู้สึก
ก่อนลมหายใจสุดท้ายจะหยุดนิ่งในยามเช้า
