เช้าวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2498 โรงพยาบาลสงฆ์แสงธ
รรมปิดประตูอย่างเป็นทางการหลังรัฐประกาศควบรวมระบ
บสาธารณสุขเข้าสู่โครงสร้างใหม่ ไม่มีใครรู้ว่าพลั
งอำนาจโบราณที่ซ่อนใต้ห้องผ่าตัดเก่าได้ปลดผนึกพร้
อมกับคำสัตย์ปฏิญาณของหมอคนสุดท้ายที่ลาออก — ระบบ
ที่เรียกว่า "หอผู้ป่วยจิ้งจอก" เริ่มทำงาน
หญิงคนหนึ่งฟื้นขึ้นบนเตียงเหล็กสนิม จำชื่อไม่ได้
มีเพียงรอยสักจิ้งจอกเก้าหางบนหลัง เธอรู้สึกแปลก
เพราะไม่หายใจแต่ร่างยังเคลื่อนไหว ทุกก้าวเท้าบนพ
ื้นกระเบื้องเซรามิกทำให้เสียงกระดิ่งที่ไม่มีอยู่
จริงดังก้องในหัว นั่นคือผลของ "กฎแรก"
ที่โลกเปลี
่ยนไป: ในสถานพยาบาลที่ถูกทอดทิ้ง ผู้ตายที่ยังมีภ
ารกิจไม่เสร็จจะถูกรีบูตเป็นปีศาจบริการระบบเพื่อช
ำระกรรม
เธอพบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งใต้หมอน เล่มนี้ไม่ใช่ของ
มนุษย์ — มันเขียนด้วยหมึกที่ปรากฏเมื่อมีเจตนา แล
ะบอกว่าเธอเคยเป็นพยาบาลที่แอบรักแพทย์หนุ่ม จนฆ่า
ตัวตายหลังเขาถูกยิงตายระหว่างรัฐประหาร ตอนนั้นเธ
อยังไม่รู้ว่าเขามีคู่หมั้นอีกคน ระบบลงโทษเธอให้
"ตามหาคนรัก" ในรูปแบบของการไล่ล่าภาพลว
งตาที่ปราก
ฏตามห้องต่าง ๆ
ทุกครั้งที่เธอเห็นเงาชายในชุดขาว เธอวิ่งตาม แต่ท
ุกห้องที่เข้าไปจะเปลี่ยนสภาพเป็นย้อนอดีต — ห้องฉ
ุกเฉินกลายเป็นลานประหารยุค 2476 ห้องเวรกลายเป็นก
องไฟชุมนุมนักศึกษา ห้องเก็บศพเผยให้เห็นร่างของตน
เองที่แขวนคอในห้องเก็บยา นี่คือ "กฎสอง"
; ที่กัดกิ
นเธอ: ทุกความพยายามตามหา จะนำพาสู่ความทรงจำที่เธ
อพยายามลืม
กลางคืนของวันที่สาม เธอถูกดึงเข้าสู่ห้องคลอดที่ไ
ม่เคยมีมาก่อน พื้นเปื้อนเลือด ผนังเต็มไปด้วยรอยข
่วน และมีเด็กทารกห่อผ้าวางอยู่กลางโต๊ะ ทารกไม่ร้
อง แต่ดวงตาสีแดงจ้องตรงมา นั่นคือผลจากการฝืนระบบ
— เธอไม่ได้แค่ตามหา แต่กำลังถูกเรียกร้องให้ยอมร
ับว่า ความรักของเธอไม่ใช่ความบริสุทธิ์ แต่คือกิเ
ลสที่สร้างทุกข์ให้ผู้อื่น
ในห้องใต้ดิน เธอพบโครงกระดูกสวมเสื้อคลุมหมอ มีแห
วนหมั้นยังสวมอยู่ เธอหยิบมันขึ้นมา แล้วโลกก็หยุด
นิ่ง โรงพยาบาลเริ่มถล่ม ผนังละลายเป็นควันดำ จิ้ง
จอกทั้งเก้าหางปรากฏรอบตัวเธอ หมายจะกินวิญญาณที่ไ
ม่สามารถปล่อยวาง
แทนที่จะต่อสู้ เธอโยนแหวนลงหลุมฝังศพที่ปรากฏขึ้น
เอง แล้วก้มกราบสามครั้ง น้ำตาไหลแม้ร่างไม่มีชีวิ
ต การยอมรับนี้ทำให้ระบบ "หอผู้ป่วยจิ้งจอก&q
uot; ถูกยก
เลิกชั่วคราวในสถานที่นี้ โรงพยาบาลค่อย ๆ จางหายไ
ปพร้อมกับรุ่งอรุณของวันที่ 20 เมษายน
เช้าวันรุ่งขึ้น ชาวบ้านแถวนั้นเล่าว่าเห็นแสงสีแด
งลอยออกจากซากอาคารเก่า แล้วสลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ม
ีใครกล้าเข้าไปอีก แต่บางคนบอกว่า ยังได้ยินเสียงก
ระดิ่งเวลาฝนตกหนัก — เสียงที่ไม่ได้มาจากโลกนี้ แ
ละไม่มีใครกล้าถามต่อ
